Bunu söylemeye utanıyorum ama; Ezginin Günlüğü'nü, ben de çoğu insan gibi "Oyun" albümleri ile birlikte keşfettim. Yani aşağı yukarı, ilk albümlerini yaptıktan on yıl sonra... Bu albüm, özellikle de "Düşler Sokağı" şarkısı beni o kadar etkilemişti ki, neredeyse bu şarkı ile yatıyor, bu şarkı ile kalkıyordum o zamanlar. Bu şarkı sonrası Ezginin Günlüğü'nün geçmişine uzandım ve bir hazine bulduğumu anladım. Bir mucize gibiydi her şey.

Ezginin Günlüğü, müziğin ne olduğu ve nasıl yapılması konusunda tam bir örnek oluşturuyor. Dinleyenin, "Bu şarkıları iyi ki dinledim" diyeceği, "Bu şarkıları dinlemeden önceki 'ben' değilim artık" diye düşüneceği şarkılar bunlar. Çok fazla böyle grup yok biliyorsunuz. İnsanın içini ısıtan, bazen burkan - acıtan ama ne olursa olsun, bir yerlerde bir kapının nasıl olsa açılacağı duygusunu hep beraberinizde gezdirmenizi sağlayan bir grup.
- Naim Dilmener -