Jim Morrison bir mittir. Père-Lachaise'deki mezarını ibadet edercesine ziyaret eden, resmini basılı tişörtlerini giyen, müziklerini dinleyen binlerce genç buna kanıttır. Son derece provokatör bu asi şarkıcı üzerine, ciddi ve yıkıcı şiirleri üzerine ve oldukça esrarengiz ölümü üzerine yazılanlar bitip tükenecek gibi değildir.

Psikanalist Didier Lauru bu eserinde bize derinlemesine bir güzergâh önererek, ölüm dahil, aşırılığın her türünün peşinde koşmuş Morrison'un kişiliğinin tüm karmaşıklığını gözler önüne sermeye çalışmaktadır.

Jim Morrison: Yetişkin olmayı reddeden ergen; ama aynı zamanda bir kahraman, sınır durumdaki biri, border-line...
Yazar bize Morrison'un günümüzde de taşıdığı önemi göstermektedir. Yıkıcılık bir yana, gerçekliğin hududunu daima geri püskürtme, olasılıklar alanını daima genişletme yönündeki çılgınca bir arzu ve umudun simgesidir Morrison. O, toplumumuzun yarattığı, her türlü sınır ve bağdaşıklık fikrine yabancı, patolojik bir durumun cisimleşmiş halidir. Herkesin kendi içinde hissettiği ya da tanıdığı rahatsızlığa işaret etmektedir.
(Tanıtım Yazısından)